BİPOLAR YAŞAM DERNEĞİ

Yaklaşık 2 yıldır bipolarım, doktor gitmeden önce okuduğum kadarı ile sosyal fobi ve depresyon teşhisi konulacağını düşünmüştüm. Doktora gittiğimde ise 1 aylık antidepresan kullanımından sonra bendeki gün içi iniş çıkışları tespit etti. Önce saçmalık dedim. Bunlar bana herkesde olan gün içi dalgalanmalar gibi geliyordu. Antipsikotik kullanmaya başladıktan sonra atakların uğrama süresi uzadı ve ben de kendimdeki bu garipliği farkettim. 

 Şu anda 1 antidepresan ve 2 antipsikotik kullanıyorum. Oldukça iyi sayılırım. Herkese tavsiyem öncelikle hastalıkla tanışmaları ve bilgi sahibi olmaları.

artık dayanamıyorum  yeter artık  ne lanet bir şey bu hastalık delimiyim diyorumhayır

e akılıda sayılmam  etrafımdakileri maf ediyorum  bir gün kral bir gün acz oluyorum  artık bu illete dayanamıyorum  yarabbi senden gelen her şey hoş amenna  ama bir şifa ver bu kıtmir kuluna evliliğim bitmek üzere  kutlayın beni maf ettım hayatımı  içimde bıraz iman olmasa vallahi bır an yasamam 

7 yıldır ındıkçe dıbe ınıyorum  

yeter artık  yeter 

merhabalar...

bipolar sahibi olanların evlilik tecrübeler hakkında bilgi sahibi olmak istiyorum.Yardımcı olursanız sevinirim.

şubat 2008 de bipolar teşhisi konuldu. bu siteyi teşhisim hakkında biraz araştırma yapmak için ararken buldum. sevindim tabi.

ben zaten doktorlara gereken samimiyette açıklamayı vermiştim bipolar bozukluk olduğuma dair,onların sayesinde de onaylanmış oldu. hissedebiliyodum düşüncelerimdeki dengesizliği ya da zıt düşüncelerin kafamda birlikte belirmesini veya hormonal olarak dengesizlik gibi...

doktorların verdiği sağlık reçetesi ise hayata atıl,sosyal çevre iş çevresi aile ortamında diyalogları artırmak ve ilişkileri geliştirmek.iş hayatı zaten gerekli bi şeydir. aslında hepsi gereklidir bi denge içinde. kısaca denge.

şöyle özetliyorum:bişeyi %100 artırmak yerine herşeyi %1 artırabilmektir başarı.... 

bipolarlı yaşam çoooooooooook zor arkadaşlar.

bende bipolarmışım depresyondan çıktıktan sonra anladım tam 5 ylda 3 kez dep. 3 kezde mani yaşadım...duygularımın tıpkı karadeniz gibi dalgalı olması beni çok rahatsız ediyor.yaşam kalitem düşüyor kayıp aylarım ve kayıp günlerim oluyor haytta...

bu işin eğitimini almadan bu hastalarla iletişim kurmak çok zor gerçekten..canlı yaşadım..çok üzgünüm..onunla beraber benimde dengelerim bozulmadı dersem yalan olur..inşallah bu dernek sayesinde bir çok şey öğreneceğim..herkese saygılar..

merhaba,

8 aydır tanıdığım erkek arkadaşımın depresyonal bir sorunu var.ama

ne olduğu konusunda tam bir bilgim yok. çünkü kendisi bana bunu söylemedi. bende soramıyorum yanlış anlamasını istemem. yaşlarımız oldukça yetişkin 40 geçtik. ikimizinde düzgün bir işi var. ve tesadüf tanıştık güzel bir arkadaşlığımız oldu. çok mutluydu , birden çöktü

benim davranışlarım onu etkiledi. onu önemsemediğimi söylüyor. olmuyor bitsin diyor. ama kopamıyoruzda . bir hayli sorun yaşadı.

kendisine zarar veren bir davranış sergilemek istemem. ben nasıl davranmalıyım.     

2001 yılında kullandığım antidepresanla bipolar olduğum ortaya çıktı.Ondan sonra hiç rahat yüzü göremedim.İlk zamanlar mani yi seviyordum. Ona kendimi bırakıyordum, beni nereye götürürse götürsün müsade ediyordum. Sonra pişman oldum. Dernek için tebrik ederim. Dayanışma içerisinde kalmak umuduyla.

Yazılan mesajların hepsini okudum.Bana böyle bir teşhis konuldu.yaklaşık 13 yıldır ben de çekiyorum.Ama benim başıma gelenler çok daha vahim.istanbulda gitmediğim hastane,dr yatmadığım klinik,nevrozundan psikozuna hatta amatemine kadar,konulmadık teşhis ve verilmedik ilaç kalmadı.en son hiçbirşeyde mutabık kalamadıklarından bipolar dediler.dolayısyle benim tıbba inancım sıfırlandı.şimdi bu teşhis konuldu,evet ilaç raporları da alındı fakat bendeniz hiçbir şekilde ilaç kullanmıyorum.böyle bir hastalık varsa kendim atlatabilirm diye düşündüm.zira dr lar eğitim hayatın biter demelerine rağmen 2.üniversitem bitti ve master yapıyorum.Bilime inanıyorum fakat psikiyatri dalının daha kattetmesi gereken çok yol olduğunu düşünmekteyim.ellerinde kobay olmaktan vazgeçtim ve verilen ilaçların yan etkileriyle cebelleşmekten bıktım.atak dönemlerimde babm beni bağlıyor,ben de böyle bir çözüm buldum.kimyasal hiçbir ilaç bu sorunu çözmez,hiçbir terapi bu hastalığa çare değil.bilişsel terapi ise tam bi saçmalık.hastaneden çıktığında herşeyi unutuyorsun.bu hastalığın tek çözümü ailenden gelicek şartsız destek ve hastanın direnci.ilaçlar bipoları çözse vücutta bıraktığı zararları kim karşılıcak..yani çözüm ve çare sadece kişinin kendisidir üstadım..sevgilerrr

Bu rahatsızlık  üretkenlik ,azim ,çalışkanlık ve arkadaşlarında gözlemlediği gibi tam bir sanatcı hastalıgıdır.

Selamlar,

Öğrenmeyi istediğim şey;can sıkıntısı mı ne gibi bir acı çekiyor bipolarlı..kızım 24 yaşında, ben 43..İkimiz de çalışıyoruz..Evde muhtelif zamanlarda karşılaştığımızda hayat şartları nedeniyle onun az konuşan, az içini açan,konuştuğunda çok konuşmalarını anlamadığım durumlar da oluyor ki..Aslında gerçek içini çok anlamak istiyorum..Ve aslında yine onunla ilgili gerçekleri ondan öğreneceğim..Ama beynim şu anda hızlı çalışıyor.Çabuk yakalamalıyım bu durumu..Çocuğuma neler oluyor..

27 GÜN OLDU BİPOLARLA TANIŞALI.ÖNCE REDDETTİM KABULLENMEK İSTEMEDİM.EN ÇOK SEVDİĞİM KARDEŞİMİ BU RAHATSIZLIKLA YENİDEN KEŞFETMEK BANA ÇOK ACI VERDİ.ŞU AN TEDAVİDE İNŞALLAH BUNUNLA BAŞEDEBİLİRİZ.HERKESE SELAMLAR

ben 16 yıldır bipolar hastasıyım böyle bir derneğin kurulmasına çok sevindim bende bu derneğe geçen ay üye oldum inşallah güzel şeyler başarılır yanımızda birilerinin olmasını bilmek çok güzel sizlere teşekkür ediyorum görüşmek üzere

sevgıler

teşekurler böyle bir sitenın olması dernegın falıyetı benı mutlu ettı 15 senelık manık hastasıyım yanlız olmadıgını bılmek cok kuvvetlendırıcı. evet ınsanlar bılınclenmelı. bu hastalıgım bana cok şey ögrettı.arada bır manılerım olmasa zeka yönunden epey bır farklılıgım var.normal ınsanlar bana anaormal gelıyor luzumsuz işlerın peşinden gıtmeleri benı guldururuyor.cunku saglık cok önemlı ve muhım.artık herşeye ne cok üzülüyorum nede cok sevınıyorum.

malesef oglumdada cıktı bipolar .ben kendım alışıkım fakat oglum icin ne yapabılırım kaygısını cok cekıyorum.ben hastalıgımla dalga gecebılıyorum fakat oglum cok uzuluyor ve korkuyor. bu sıteyı gördum cok rahatladım.saygılar butun bıpolar hastalarına buyuk azım ve neşe dılıyorum. sevgıler.tebrıkler.tekrar

merhaba ,

 benim de on yıl oldu manikler yani "seçkinler" kitlesine katılalı  :)

çünkü seçkinlerin hastalığı bu sanatçı hastalığı da deniyor bu hastalığa.ayrıca zaten çok sıradışı ve şaşırtıcı olguları olan bir hastalık.

evet zor hatta çok zor bir hastalık

ciddiye alınırsa sizinle arkadaş olur ve size yaptığından utanarak

size hediyeler vermeye başlar ,

ama ciddiye alınmazsa ya da onunla tanıştıktan sonra onunla laubali olunursa işte o zaman da size kızıp çok vahim şeyler yapar size.

işte ben on yıldır bu tehlikeli dostumdan bunu öğrendim.

evet bazen çok canımı sıkıyor ama bazen de artık onu bir parçam gibi hissediyorum ve diyorum ki hatta bazen ;

manik olmasaydım acaba üzülür müydüm ?

derneğinize gelince çok sevindirici

böyle bir derneğin olması

sizleri kutuluyorum

yakın zamanda sizlerle tanışmak istiyorum

sevgi ve saygılarımı sunarım

Bu derneği yaşayalım, yaşatalım!...Gerçek bir ihtiyacı karşılayacak.

Selammm.......

Negüzel artık kendini yalnız hissetmemek.

Negüzel gerçekten güvenli sularda seyre dalmak...

Negüzel,belki de bipolar olmak:)

Varlığınızı keşfedecek herkes adına,teşekkürler hayatımızın açık penceresi olduğunuz için.Teşekkürler

     Öncelikle teşekkür ederim .. İlk defa bipolar kişilikle ilgili bir site buldum . Gerçekten çok mutluyum paylaştıkça yükümüzün azalacağınainanıyorum  .. İllaki  profosyenel insanların denetiminde bir site ..Hepinize sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum ..Yüreğinize elinize sağlık  saygılarımla