Bitmek bilmez kış yorgunluğum,
ve ardından tomurcuklarım açarken çekilen acı..
sonunda alışılırım sıcağa,
güneş gibi parlarım sonra..
parıltımı iliklerime kadar hissede hissede yaşarım..
ne de olsa önümüz kış.değerlendirmeli,kaçırmamalı bu duyguları
güneş ben olur,ben güneş olurum..
gözlerini açmış bekleyen acılara,
el salladığım anlardandır bu yaz ayları..
bulut ben olur,ben bulut olurum...
yazın mavi gökyüzünde dans eden,
sonbaharda yüklenen,
kışın içini boşaltan,
yaza ferahlamış giren.
her bulut zerremde elektriklenmeler artmakta ben hissetmeden,
bir şimşek bir yıldırım bir afet sonrası
dinginlik,
beklese de
her yıl gibi
selam vermek gerek,
gökyüzünün maviliğine..
